دانشمندان معتقدند نسخه برداری از سیستم بینایی حشرات، انسان را قادر می سازد دوربین هایی بسازد که جزئیات تصاویر را چه در تاریکی و چه در روشنایی تشخیص دهند.
    به گزارش سی.ان.ان، دکتر «راسل برینک ورث» یکی از محققان بخش فیزیولوژی دانشگاه آدلاید استرالیا با تقلید از سیستم بینایی حشرات، موفق به ساخت تصاویر دیجیتالی با جزئیات کامل و کیفیت بسیار بالاشده است. با تکنیکی که او به کار گرفته است، پایین بدن وضوح تصاویر که همواره مشکل عمده در تصویربرداری های تخصصی بوده نیز برطرف خواهد شد. دکتر «برینک ورث» در این باره می گوید «در مقام مقایسه، حتی مغز حشرات بسیار بسیار کوچک، کاراتر و حساس تر از هر سیستم مصنوعی ساخت بشر عمل می کند. حشرات نیز مانند انسان هاقادر به تشخیص جزئیات تصاویر به طور همزمان در تاریکی و روشنایی هستند.» او در ادامه می افزاید: «در دوربین های تلویزیونی فعلی از یک سیستم نوری متوسط برای کنترل نور هر تصویر استفاده می شود. این روش در زمانی که نورها در بخش های مختلف صحنه مورد نظر، اختلاف جزیی داشته و کاملانزدیک به هم باشند، مناسب است. اما در صحنه هایی که برخی قسمت ها نسبت به بقیه روشن تر هستند، کارایی چندانی ندارد.»
    به گفته دکتر «برینک ورث»، در طبیعت هر یک از سلول های چشم، باهدف دریافت بیشترین حجم جزئیات اطلاعاتی یک صحنه، به طور مجزا خود را با قسمت های مختلف آن صحنه منطبق می کند. بدان معنی که حتی در شرایط نوری نامناسب، مانند زمانی که یک شخص در کنار پنجره ایستاده، شما می توانید هم زمان صورت شخص و منظره بیرون را کاملاواضح ببینید. اما یک دوربین معمولی نمی تواند چنین کاری را انجام دهد.
    دکتر «برینک ورث» و همکارانش در تحقیقات اخیر خود نشان داده اند که بررسی و تعیین طرز کار سیستم بینایی حیوانات انجام پذیر است و می توان کلیه مراحل آن را با تجهیزات مختلف نرم افزاری و سخت افزاری بازسازی کرد. او در این باره می گوید: «اساساً به کارگیری این روش نگاه جدیدی به تکنولوژی بینایی است، چشمان انسان و چشمان حشرات طوری طراحی شده اند که حرکت را نیز می تواند تشخیص دهد.
    در حقیقت ما تنها تصاویر و اشیای ثابت را نمی بینیم، بلکه تصاویر ذهنی ما در حال حرکت بدن و چشمان ما ساخته می شوند.نسخه برداری از سیستم بینایی حشرات، ما را قادر به ساخت دوربین هایی خواهد کرد که جزئیات تصاویر را چه در تاریکی و چه در روشنایی تشخیص دهد، اشیای در حال حرکت را شناسایی کند و سرعت اشیای بسیار کوچک در مسافت های دور را نیز تشخیص دهد.»
    او در پایان افزود: «کاری که ما قصد انجام آن را داریم، انتقال سیستم فوق به فناوری حسگرهای فعلی موجود در دوربین های تلویزیونی است. نرم افزار ما روی یک تراشه کامپیوتری نوشته می شود که بین حسگر و مبدل دیجیتالی دوربین ها قرار خواهد گرفت.»

راز نهفته در پس مهاجراتهای طولانی پروانه ها که گاه مسافتهایی به طول چهار هزار و ۸۰۰ کیلومتر را بدون گم کردن مسیر طی می کنند توسط دانشمندان کشف شد.

محققان معتقدند این حشرات زیبا با کمک قطب نمایی بیولوژیکی درونی که به آنها امکان احساس میدان مغناطیسی زمین را خواهد داد می توانند مسیر درست را در طولانی ترین مسافتها بیابند.

در گذشته احتمال داده می شد پروانه ها با استفاده سلولهای حساس به نور در شاخکهایشان از جهت خورشید برای یافتن مسیر خود استفاده می کنند اما این فرضیه نمی توانست نحوه سفر آنها را در تاریکی شب توضیح دهد.

اکنون بیولوژیستها در دانشگاه ماساچوست دریافته اند مغز پروانه ها دارای یک جفت مولکول است که مشابه یک قطب نما نسبت به میدان مغناطیسی حساس بوده و این حشرات می توانند از اطلاعات این دو مولکول به همراه اطلاعات به دست آمده از جهت خورشید برای مسیر یابی استفاده کنند.

به گفته دانشمندان پروانه ها از جمله پروانه های شهریار مسافتهای بسیار طولانی را با توانایی قابل توجه یافتن آسان مسیر درست طی می کنند.

در واقع سیستم قطب نمای مغز پروانه ها به عنوان سیستم پوششی ردیاب خورشیدی در شبها برای یافتن مسیر به کمک این حشرات می آید.

مهاجرت پروانه های شهریار یکی از زیباترین پدیده های طبیعی در تمام کره زمین است اما تعداد این حشرات زیبا با کاهشی چشمگیر مواجه شده است.

پروانه ها معمولا در شرق آمریکا و جنوب شرق کانادا تابستان خود را سپری کرده و سپس برای گذراندن زمستان به سوی کوهستان "میچوکان" در مرکز مکزیک پرواز می کنند.

در این منطقه پروانه ها بر بالای درختان خوشه های بزرگی به وجود آورده و صدای خش خش بال آنها در هوا شنیده می شود.

توانایی این حشرات برای ادامه دادن به سفر در مسیری یکسان به سوی مبدا و مقصد مشابهی که هر سال منزلگاه این حشرات می شود، برای مدتها ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده است.

اکنون و با یافتن قطب نمای زیستی پروانه ها، دانشمندان در حال بررسی ژنوم پروانه ها هستند تا بتوانند ژنهایی که چنین توانایی به این حشرات بخشیده اند را بیابند. منبع: آفتاب

گروهی از دانشمندان آمریکایی موفق شدند توالی ژنتیکی شپش بدن انسان را که منجر به بروز بیماریهای زیادی می شود رمزگشایی کنند.

به گزارش خبرگزاری مهر، شپش بدن انسان سبب بروز بسیاری از بیماریها در انسان می شود که از میان آنها می توان به اپیدمی تیفوس (حصبه) و تب سنگر اشاره کرد. اپیدمی تب سنگر که امروزه نادر است از این جهت بسیار شهرت دارد که موجب شد ارتش ناپلئون در سال 1812 از روسیه فرار کند.

 

اکنون گروهی از حشره شناسان دانشگاه ایلینویز موفق شدند DNA این حشره را رمزگشایی کنند. به گفته این محققان، دستیابی به توالی ژنوم شپش بدن انسان می تواند به ارائه درمانهای جدیدی برای مبارزه با این حشره و خویشاوند نزدیک آن یعنی شپش سر کمک کند.

 

هر دو حشره شپش بدن و شپش سر انگلهای انسان هستند و از خون تغذیه می کنند اما شپش بدن از شپش سر بسیار خطرناک تر است و می تواند منجر به بروز بیماریهای باکتریایی متعددی شود.

 

این حشرات به خصوص در کشورهای محروم و کشورهایی که شرایط بهداشتی در وضعیت نامناسبی قرار دارد گسترده اند و می توانند روی بدن خارشهای شدیدی ایجاد کنند. این حشره نیش خود را داخل پوست کرده و خون میزبان را می مکد.

 

این محققان در این خصوص اظهار داشتند: "ژنوم شپش بدن، کوچکترین DNA شناخته شده یک حشره است به طوری که ابعاد DNA این حشره بازتابی از محیط زیست محافظت شده و رژیم غذایی قابل پیش بینی آن است."

 

برای مثال DNA این حشره محتوی تعداد کمی از ژنهای مسئول گیرنده های نور است و تعداد ژنهای مربوط به گیرنده هایی چشایی و بویایی آن نسبت به سایر حشرات بسیار کمتر است.

 

براساس گزارش Scientific American، شپش بدن انسان برای بقا کاملا به انسان وابسته است و اگر از میزبان خود برای مدت طولانی جدا شود می میرد.

 

این حشره تنها می تواند روی یک باکتری که در بدن آن زندگی می کند حساب کند. این محققان در ادامه تحقیقات خود موفق شدند ژنوم این باکتری که Candidatus Riesia pediculicola نام دارد را هم رمزگشایی کنند.

در ژنوم این باکتری ژنهایی برای تولید یک ماده مغذی به نام "ویتامین ب- 5" کشف شد. شپش قادر نیست این ویتامین را تولید کند و بنابراین آن را از این باکتری می گیرد.